سال جدید هم آمد و من با تاخیری چند روزه امشب تصمیم گرفتم که مطلبی در مورد سال جدید بنویسم. سالی که ممکن است اتفاقات خوب یا بدی در آن بیفتد و یا اصلا در آن هیچ اتفاقی نیفتد. می توانم به خاطر همه ی اتفاقات بدی که قرار است بیفتد از الان کلی ناراحت باشم یا به خاطر تمام اتفاقات خوب از الان خوشحال. ولی کمی که دقت می کنم می بینیم کلا قوه ی قضاوتم را از دست داده ام . شخصاً نمی توانم نظر دهم که کدام حادثه ی زندگی ام خوب یا بد است . چند روزی است که دارم به این مسئله فکر می کنم که انسان اگر عالم خود را به خوبی بشناسد دقیقا می داند چه چیزی برای او خوب است و چه چیزی بد. و دقیقا آدمی که عالم خود را نمی شناسد نمی داند که خوب و بد او چه چیزی است. خوب من فکر کنم در دسته دوم قرار دارم. ولی فکر می کنم باید از این شرایط خلاص شوم. آدم اگر در دل و قلب و فکر خود بداند که روی به کدام سو دارد می تواند ارزیابی از حوادث پیش آمده داشته باشد. به هر حال دعای اول سال امسال این است که قلب و ذهن و فکر ... و تمام ساحات هر انسانی پالوده شوند و هر انسانی بداند که چه چیزی را می خواهد یا باید بخواهد.
به امید اینکه همه مبارک شوند!
|